Co to takiego ADHD Zasugerowano mi, że mój czteroletni synek cierpi na tą przypadłość. Proszę o informację zwrotną.

Droga Mamo Spokojnie, już udzielam potrzebnych Tobie informacji.

ADHD (Atention Deficyt Hyperactivity Disorder) to nic innego jak zespół nadpobudliwości psychoruchowej u dzieci. Charakteryzuje sie on trzema objawami, które współistnieją w większym lub mniejszym stopniu ze sobą. Są to tzw. kryteria diagnostyczne i zalicza się do nich:

- Nieuwagę- problem z jej utrzymaniem: krótki czas jej skupienia, problem z koncentracja na zadaniu, szybkie rozpraszanie się dziecka.
- Nadmierna ruchliwosć- zazwyczaj nie jest ona związana z wykonaniem konkretnego zadania. Można rozpoznac ją poprzez chaos w niej zawarty.
-Impulsywność- Dziecko wykonuje różne czynności bez zastanowienia, nie dostrzega przyczynowości swoich zachowań oraz ich następstw

W Twoim jednak przypadku pozostałabym spokojna, gdyz ADHD nie diagnozuje się w tak wczesnym wieku. Często ludzie pochopnie obarczaja tym zaburzeniem dzieci, które po prostu są bardziej żywe, ciekawe świata i ukrytych w nim niespodzianek.

Trzeba, jednak zaznaczyc, że najsilniej wskazującym elementem na zaburzenie w triadzie, która opisałam jest zaburzenie uwagi. Moja rada- to zachować spokój i obserwując pozwolić maluchowi odkrywac świat

Poproszę jeszcze o kilka informacji na temat diagnozy ADHD...

Jak uwzględniłam już wcześniej ciężko mówić o 100% diagnozie ADHD czterolatka. Każde dziecko ma swój indywidualny tryb rozwoju, dlatego spokojna obserwacja malucha jest w takim przypadku wskazana.

Kryteriami diagnostycznymi są: nieuwaga, nadmierna aktywność i impulsywnosć. Oceny tej dokonują zarówno:

• Rodzice i nauczyciele, które oceniają zachowania dziecka w domu, szkole, środowisku rówieśniczym, jak i:
• Psychologowie prowadzący wywiad z dzieckiem i jego rodzicami. Przeprowadzaja oni też wywiad diagnostyczny, obserwację zachowań dziecka oraz sposób wykonania danych poleceń i zadań.

W przypadku "diagnozy" ADHD w przedszkolu jest ona bardziej skomplikowana i czasochłonna. Wielostronnosc obserwacji wymaga ogromnej wiedzy i naprawde wnikliwej analizy. Bazuje ona także na kryteriach diagnostycznych, ale wymaga ogromnej precyzji w ocenie. Dużą jej część opiera sie także na obserwacji, która następuję w kontakcie bezpośrednim z maluchem, podczas zabaw rówieśniczych, oraz wykonywania poleceń. Istotnym elementem jest zastosowanie rozróżnień, które wykluczą pomylenie ADHD z innym problemem dziecka, gdyż w tym wieku- olbrzymiego wzrastania i rozwoju malucha, bardzo łatwo zetykietować go pod jakieś zaburzenie, które nijak bedzie się miało do prawdy.

Miałam kiedyś styczność z dzieckiem z ADHD. Powiem szczerze KOSZMAR.
Dziecko strasznie aktywne ruchowo, nadmiernie angażujące rodziców we wszystko co robi.
No i problem z otoczeniem zarówno rówieśnikami , które nie nadążają za kolegą jak i nauczyciele , którzy nie potrafią z takim dzieckiem postępować.
Wielka praca rodziców , których należy podziwiać i wspierać w wychowaniu dziecka z taką 'przypadłością', bo nie jest to proste...

w wieku 4 lat, tak jak wspomniała Pedagog raczej nie diagnozuje się ADHD, ponieważ jest to jeszcze okres wysokiej aktywności u dzieci związany z naturalną potrzebą poznawania, odkrywania świata. W tym okresie niemożność skupienia przez dłuższy czas uwagi na jednej rzeczy czy nadmierna ruchliwość (żywotność) dziecka jest z reguły zjawiskiem zupełnie naturalnym, normalnym. Ludzie dzisiaj zbyt często próbują zrzucić na garb choroby niemożność zapanowania nad żywiołowością malucha i własne błędy wychowawcze. Radziłabym poobserwować dziecko, uczestniczyć z nim w poznawaniu świata, próbować go zainteresować otoczeniem. myślę że wspólną pracą uda się ujarzmić temperament 4latka.