Co to takiego autyzm Byłbym wdzięczny za kilka informacji na ten temat.

Autyzm to pewnego rodzaju zespół zaburzeń, którego nie można jednoznacznie zakwalifikować. Obejmuje on trzy obszary rozwoju:

A) zerwanie więzi społecznych
B) sztywność zachowań
C) zaburzenia komunikacji

Dzieci, które dotyka to zaburzenie narażone są na ogromne cierpienie, ponieważ mają problem z komunikacją zarówno z innymi, jak i z prawidłowym odbiorem bodźców zewnętrznych płynących ze świata. Żyją w chaosie, który napawa je bardzo głębokim lękiem. Nie umieją sobie z nim poradzić, gdyż sygnały zewnętrzne docierające do nich, są dla nich nieczytelne i bardzo często zakodowane jakby w innym języku. Dzieci te potrafią przejawiać zachowania autoagresywne oraz nijako tracić kontakt z rzeczywistością, której i tak nie potrafią poprawnie odkodować.

Według CH. A. Harta wspólna cechy różnych podtypów autyzmu to:

• zaburzenie na całe życie, upośledzające porozumienie się i życie w społeczeństwie,
• zaburzenie to spowodowane jest przez różnice neurologiczne, obecne najprawdopodobniej we wczesnym życiu
• ujawnia się jako wysoce indywidualna reakcja na jeden/ kilka bodźców zmysłowych. U dzieci autystycznych występuje nierównomierny rozwój w różnych dziedzinach, może dawać on wyraz połączeniu talentów z krańcowym brakiem zdolności.

Terapia zatem jest rzeczą konieczną, musi być prowadzona starannie i z ogromną konsekwencja oraz regularnością.

Dużo info i profesjonalnych artykułów znalazłam na http://abcautyzm.pl/pytania gdzie możesz dodatkowo zadać pytanie lekarzowi. Porady są bezpłatne więc nie szkodzi spróbować. Sa tam też testy i video z udziałem lekarzy. Bardzo fajna strona!

Oficjalną definicją autyzmu możesz znaleźć w WHO (World Human Organization). Polecam też książki Dykcika, Wyczesany oraz wszelkie inne z dziedziny pedagogiki specjalnej. jeśli chciałbyś poszukać pozycji książkowych do czytania, możesz wpisać hasło przedmiotowe w wyszukiwarce Biblioteki Narodowej i uzyskasz dane wszelkich książek, jakie na ten temat zostały wydane. później wystarcz szukać w bibliotekach w twoim mieście. To metoda sprawdzana przeze mnie wele razy

Przy pracy z dzieckiem autystycznym wykorzystuje się bardzo różne formy terapii (dyrektywne i niedyrektywna, behawioralne i rozwojowe).
Ze względu na to, że każde dziecko jest inne, nie istnieje jedna metodai, która oddziaływuje najlepiej na wszystkie dzieci. Najważniejsze jest by terapia była indywidualnie wypracowana dla konkretnego dziecka, uwzględniała jego specyficzne potrzeby i zaburzenia, mocne i słabe strony, tylko wtedy może być skuteczna.
Często różne metody pracy i terapii są łączone. Główny rodzaj terapii, uzupełniany przez inne. Ważne jest by działania miały charakter kompleksowy i wielokierunkowy, a terapeuci ze sobą współpracowali.

TERAPIA BEHAWIORALNA (ABA)
Główną podstawą terapii behawioralnej stanowią ogólne prawa uczenia się. Dzieci autystyczne mają zdolności uczenia się – tak jak inni ludzie – o ile znajdują się w specjalnie przystosowanym dla siebie środowisku. Środowisko to składa się z miejsc, w których dzieci przebywają, na co dzień, a różni się od normalnego tylko na, tyle, aby stało się dla niego bardziej funkcjonalne. W środowisku takim zapotrzebowanie na wykonanie jakiegoś zachowania przez dziecko powinno być wyraźne i zrozumiałe dla dziecka.
W terapii behawioralnej można wyróżnić trzy podstawowe cele:
1. Rozwijanie zachowań deficytowych,
2. Redukowanie zachowań niepożądanych,
3. Generalizowanie i utrzymywanie efektów terapii.

Podstawowym celem (...) procesu terapeutyczno-edukacyjnego jest kształtowanie u dziecka jak największej ilości zachowań adaptacyjnych, które rozwiną jego niezależność i umożliwią mu efektywne funkcjonowanie w środowisku. Drogą do tego celu jest:
- systematyczne wzmacnianie (nagradzanie) coraz bardziej zbliżonych do docelowych form zachowania przy użyciu znaczących dla dziecka wzmocnień
- ścisłe kontrolowanie sytuacji, w których zachowanie przebiega. Oznacza to odpowiedni sposób wydawania poleceń, które w pierwszej fazie terapii muszą być krótkie i bardzo konkretne, oraz umiejętne wprowadzanie i wycofywanie różnorodnych podpowiedzi (manualnych, wizualnych, werbalnych, itp.).
Pracę z małymi dziećmi charakteryzuje konieczność rozbijania umiejętności złożonych na bardzo drobne elementy składowe, z których każdy musi być uczony oddzielnie. Nowe umiejętności są dobudowywane do już istniejących (opanowanych). Większość z nich wymaga bardzo wielu powtórzeń dla opanowania nowych umiejętności. Umiejętności te muszą być następnie ćwiczone w różnych miejscach i z różnymi osobami, aby mogły zostać zgeneralizowane, tzn. aby dziecko zaczęło je wykorzystywać na co dzień, w swoim naturalnym środowisku. Idealnym rozwiązaniem jest tu stopniowe przechodzenie od nauczania indywidualnego do nauczania w małej, a następnie w dużej grupie rówieśników. Ostatecznym celem terapii jest nauczenie dziecka jak uczyć się od normalnego środowiska i jak oddziaływać na to środowisko w sposób, który będzie konsekwentnie przynosił pozytywne rezultaty dziecku, jego rodzinie i innym ludziom (Maurice i inni, 1996).
Materiały ze strony hhttp://www.ptab.uni.gda.pl/

Tak naprawdę definicji autyzmu można by mnożyć. Z pewnością jest to zespół objawów a nie jeden objaw chorobowy... Stopień "zaawansowania" może być różny zatem i praca z osobą autystyczną musi być bardzo indywidualna. Znam wiele przypadków w których można powiedzieć że pacjent zostal "wyleczony" przez co rozumieć jednak należy nie fakt, że już nie jest osobą autystyczną tylko to że udało się do niego dotrzeć i w jakiś sposób nawiązać kontakt. Niemniej jednak samo schorzenie zostaje na całe życie. Jest taka bardzo ciekawa książka Biology of the Autistic Syndromes traktująca w sposób dośc dokładny o autyźmie. W sieci jest również sporo informacji. Prawda jest jednak taka że dopóki się nie ma bezpośredniego kontaktu z ta chorobą to teoria jest mało znacząca. Tworzy podstawy czego się można spodziewać, ale i tak w rzczywistości objawy i przebieg choroby mogą być zupełnie inne.

Pracuję, jako terapeuta od 10 lat z dziećmi autystycznymi. Zgadzam się z poprzedniczką, jest to bardzo indwidualne w postępowaniu schorzenie..ogólny zarys informacji i doświadczenia innych rodziców można w obszernej formie znaleźć w sieci.. dodatkowo polecam stowarzyszenie SYNAPSIS - jest tam wielu specjalistów zajmujących się w szerokopojętej terapii dzieci z autyzmem, ich placówki są w różnych rejonach całego kraju. Rodzicom i dziecku potrzebna jest praca i kontakt rzeczywisty..

mam bratanka, który walczy z autyzmem, o ile mi wiadomo nabytym. Szymonek ma dużo zajęć i intensywną terapie, są postępy. Ale nie chce się tu rozwijać jego problem jest obszernie opisany na jego stronce, zachęcam do wchodzenia, zamieszczone są tam wyniki specjalistycznych badań i opini. Szymonek Jurczak