Forum: Choroby psychiczne

Nie wiem, co mam już robić...Proszę z całego serca o pomoc w moim problemie. Zaczęłam mieć jakieś problemy ze sobą. Mam 23 lata, wspaniałą rodzinę i chłopaka. 4 miesiące temu wyszłam bez niego na imprezę, w gronie przyjaciół ze studiów. Kiedy wychodzę bez niego, potrzebuję potwierdzenia od moich przyjaciół, że nic nie robiłam z innym chłopakiem, ale nie zawsze. Nieraz mam tego świadomość, że wszystko było w porządku, że go nie zdradziłam. Jednak, kiedy w pewnym momencie odeszłam od moich znajomych, zeszłam z parkietu, to, kiedy teraz próbuję sobie coś przypomnieć, nic nie pamiętam. Zaznaczam, że nie byłam pijana. Pamiętam, że miałam na celu po prostu wrócić do stolika, ale nie pamiętam, czy to zrobiłam. W to miejsce włączają mi się obrazy, że kogoś spotkałam, że zdradziłam mojego chłopaka z kimś nowo poznanym. I nie wiem, czy to prawda, czy nie. I doprowadza mnie to do szaleństwa, bo nie wiem, co dzieje się z moją psychiką. Boję się, że mogło się coś stać, a ja to wypieram, a te obrazy to rzeczywiste wspomnienia. Gdyby był ktoś, kto mógłby mi powiedzieć, co przez ten czas robiłam, kiedy odłączyłam się od moich znajomych, byłabym spokojniejsza, bo mam taką nerwicę, że potrzebuję, żeby ktoś przypominał mi, co się stało, żebym miała w kimś oparcie. Ale niestety, wszyscy znajomi wtedy tańczyli, a ja byłam sama. Obrazy są nie do zniesienia. Nie wiem, czy są prawdziwe, czy nie. Nie wiem, czy zdradziłam mojego chłopaka, czy nie. Mam nadzieję, że nikt mnie na tym forum nie wyśmieje. Jestem na granicy już, myślę o samobójstwie. Mój chłopak i rodzina o niczym nie wiedzą. Całymi dniami tylko płaczę, myślę o zakończeniu swojego życia. Byłam 3 razy u psychologa, ale jeszcze mu o tym nie powiedziałam, Wstydzę się, trudno mi wytłumaczyć, na czym polega problem. Nie wiem, czy to, co sobie przypominam, jest prawdą, czy nie. Przekopałam Internet w poszukiwaniu informacji o chorobach psychicznych, ale nie znalazłam podobnego problemu. Czuję się bardzo samotna w tym... Proszę o jakąś radę, informację, co mi może być, czy jest to jakaś choroba psychiczna? Chyba bym nawet wolała, żeby była, bo jeśli wtedy zdradziłam chłopaka, to już nie chcę żyć. Czy istnieją tego typu urojenia, nie wiem, jak to fachowo nazwać? Pomocy!!! Błagam o pomoc!!!!

Przede wszystkim nie załamuj się! Moim zdaniem kiedy czegoś naprawdę się boisz ( a nie chcesz zdradzić swojego chłopaka, bo go kochasz , więc boisz się , że w końcu kiedyś to zrobisz) to Twój umysł może Ci podsuwać fałszywe obrazy takie jak ten. Najlepiej spokojnie usiądź, weź głęboki oddech i postaraj się "wczuć" w tamtą sytuację. Przypomnij sobie dokładnie gdzie stałaś , z kim rozmawiałaś , tańczyłaś i co robiłaś (popytaj może kelnerów jak to było w barze) . Tylko POWOLI i przede wszystkim SPOKOJNIE. Nerwy Ci nie pomogą. A poza tym skoro boisz się , że zdradzisz swojego chłopaka , to oznacza że go kochasz , a to z kolei oznacza , że świadomie byś go nie zdradziła , chyba że ktoś dosypałby Ci coś do drinka albo soku ( jeśli coś w ogóle piłaś) i dlatego nic nie pamiętasz ...Ale moim zdanie byłaś po prostu zmęczona i teraz Twoja wyobraźnia płata Ci figla. Ja trzymam za Ciebie kciuki i wierzę , że sobie poradzisz P.S. Nie bój się porozmawiać o tym z psychologiem , bo w końcu za to mu płacisz żeby Cię wysłuchał, zrozumiał i pomógł Ci ! Powodzenia!