Witam ;D

Chodzi o to ze zmagam się z bólem kolan (najpierw lewego, teraz doszło prawe) już od ponad roku.
Jeżdżę do ortopedy regularnie. Miałam robiony rezonans, badania krwi, USG, ale wyniki były prawidłowe.
Moje objawy to:
* ból po wysiłku fizycznym tak że nie czuje kolana,
*sztywność podczas siedzenia,
*czasami puchnie
Wszystko to pojawia się po np. graniu w siatkówkę, skakaniu.
Dostawałam leki przeciwzapalne.
Teraz znowu dostałam kolejną dawkę.
Chodziłam na zabiegi.
To wszystko pomagało ale tylko na chwile. Później ból wracał i wszystko zaczynało się od nowa.
Dużo czytałam na internecie na temat chondromalacji kolana. Czy to możliwe ze pomimo tylu badań mogła ta choroba zostać nie odkryta??
Tak w ogóle mam 15 lat. I bardzo chce powrócić do sportu. Ale nie mogę ;(
Od niedawna doszła spuchnięta kostka od strony wewnętrznej i ból pod stopą podczas chodzenia .
Proszę o pomoc.

Ból kolana to bardzo częsta przypadłośc w wieku młodzieńczym. Czasem jest ona związana poporstu z intensywnym wzrostem w tym wieku i po okresie dojrzewania mija. Chondromalacja to raczej wada dośc rzadka i jeśli w badaniach obrazowych nie ma zmian to raczej trzeba przyczyny bólu szukac gdzieś indziej .

Termin chondromalacji pisuje nie tylko zużycie chrząstki z powodu postępujących zwyrodnień u osób starszych, ale i zmiany o typie przeciążeniowym u ludzi młodych.

W praktyce klinicznej najczęściej problem chon-dromalacji dotyczy stawów kolanowych. Brak regularnej umiarkowanej aktywności ruchowej od najmłodszych lat, nadwaga, zaburzenia osi kończyny (koślawość, szpotawość) oraz sumujące się mikrourazy są przyczyną powstawania kolejnych stopni chondromalacji. O ile w I stopniu i wg różnych autorów w II stopniu zmiany o typie rozmiękania, spluszowacenią chrząstki są odwracalne, o tyle przy zmianach III i IV stopnia są uszkodzeniami trwałymi, upośledzającymi sprawność kończyny. A przede wszystkim powodującymi ból chorego stawu! Oprócz podstawowego badania klinicznego i przeprowadzenia wywiadu, pomocne w rozpoznaniu powinno być badanie usg, a w szczególności rezonans magnetyczny. U osób starszych, z zaawansowanymi już zmianami chrząstki, z reguły badanie radiologiczne jest wystarczające. Leczenie zdiagnozowanych chondromalacji powinno polegać na fizjoterapii, w tym krioterapii miejscowej i ogólnej, co wymaga uwzględnienia przeciwwskazań. Stosujemy też farmakoterapię, głównie leki przeciwbólowe : przeciwzapalne oraz tzw. wiskosuplementacje - czyli iniekcje dostawowe wykonywane przez ortopedę. Podstawowym składnikiem zastrzyku jest kwas hialuronowy. Doustne przyjmowanie - też modnej - glukozaminy czy preparatów homeopatycznych itp. pozostawiam do decyzji pacjentów prosząc, aby pamiętali, że im większe zmiany chrząstki w stawie, tym szansa na poprawę będzie mniejsza.
Chciałbym podkreślić, iż jednym z czynników stymulujących produkcję płynu wewnątrzstawowego, który ochrania i smaruje staw, a także amortyzuje wstrząsy jest aktywność ruchowa! To ostatecznie warunkuje prawidłową kondycję naszej chrząstki i w konsekwencji chroni nasze stawy przed postępem chondromalacji.
Leczenie operacyjne, mimo iż żyjemy w XXI wieku, jest jeszcze dalekie od spełnienia oczekiwań pacjentów. Wyniki leczenia najnowszymi metodami rekonstrukcji powierzchni chrzestnych - namnażania i przeszczepiania chondrocytów - dzięki postępowi inżynierii genetycznej są obiecujące, ale jeszcze bardzo drogie, a co za tym idzie nie są dostępne dla wszystkich.
Dlatego szanujmy swoje stawy. Nie ulegajmy magii reklam, że na wszystkie bolączki znajdziemy tabletkę, po której cofnie się czas i będziemy mieli znowu zdrowe nogi. Pamiętajmy, że żaden sztuczny staw czy najlepiej zoperowane uszkodzenie powierzchni chrzestnej stawu nie przywróci nam pełnego komfortu i zadowolenia.