Rozmowa z Arturem Fałkiem, dyrektorem Departamentu Polityki Lekowej Ministerstwa Zdrowia:
- Ministerstwo Zdrowia planuje zmianę zasad nowelizowania list refundacyjnych. Aby skrócić czas ich konsultacji, nie byłoby one wydawane w formie rozporządzenia, ale obwieszczenia.


Dlaczego w wykazach leków refundowanych, które są właśnie konsultowane, nie znalazły się długodziałające analogi insulin?

- Ponieważ wiązałoby się to z określonymi skutkami finansowymi dla NFZ. Dodatkowo na decyzję tę wpłynęły niepokojące informacje naukowe dotyczące niepożądanych skutków ich działań.

O jaką kwotę wzrosłyby wydatki NFZ, gdyby długodziałające analogi insulin znalazły się na listach?

- O około 30-40 mln zł. Ten wzrost wynikałby z tego, że zaczęłoby z nich korzystać zdecydowanie więcej osób.

Czy to oznacza, że w przyszłości analogi te w ogóle nie mają szans znaleźć się na listach?

- Nie, ale podejmując taką decyzje, musimy kierować się doniesieniami naukowymi na temat ich działania. Poza tym rekomendacje Agencji Oceny Technologii Medycznych (AOTM) nie potwierdzają jakiejś nadzwyczajnej efektywności działania tych insulin w stosunku do tych, które już są na listach.

Czy do końca roku może zapaść decyzja o ich dopisaniu na listy?

- Obecnie nie mogę rozstrzygnąć tej kwestii.

Według dyrektora Biura Prasy i Promocji resortu zdrowia, Krzysztofa Suszka, na decyzję o skreśleniu długodziałających analogów z projektów list refundacyjnych wpłynęły "w szczególności możliwości finansowe Narodowego Funduszu Zdrowia oraz doniesienia o możliwych działaniach ubocznych stosowania jednego z długodziałających analogów insuliny".

"Na refundację długodziałających analogów czekamy od kiedy się pojawiły, czyli od około siedmiu lat. Każdy rząd przed wyborami obiecuje, że wprowadzi je na listy refundacyjne, a później nic nie robi w tej sprawie. Najgorsze jest to, że w tym roku 13 lutego, z okazji Światowego Dnia Chorego, minister zdrowia Ewa Kopacz oraz minister Twardowski zarzekali się, że analogi na pewno znajdą na listach w czerwcu czy w lipcu. Teraz okazuje się, że to były kolejne czcze obietnice" - powiedział PAP prezes Polskiego Towarzystwa Diabetyków Andrzej Bauman.

Zaznaczył zarazem, że Polska jest jedynym krajem Unii Europejskiej, w którym nie jest refundowany na jakichkolwiek zasadach żaden długodziałający analog insuliny. Dla pacjentów, który decydują się kupować taki lek na własny koszt, jest to wydatek rzędu 200-300 zł.

Jak wyjaśnił prezes Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego prof. Władysław Grzeszczak, insuliny analogowe długodziałające utrzymują stałe stężenie insuliny we krwi przez 24 godziny. "Nie są one potrzebne wszystkim pacjentom. Tymi, którzy mogą na nich szczególnie zyskać, są chorzy z cukrzycą typu I, występującą przede wszystkim u dzieci i młodzieży oraz chorzy z cukrzycą typu II, którzy mają groźne dla zdrowia i życia hipoglikemie czyli znaczne spadki poziomu cukru - w nocy lub o brzasku" - powiedział PAP diabetolog. Zdaniem specjalisty, nie jest to wcale taki duży odsetek, bo ok. 10-15 proc. spośród 2,5 mln diabetyków w Polsce. Obecnie pacjenci ci mogą korzystać z refundowanych długodziałających insulin ludzkich (insuliny NPH). "Różnią się one od analogów tym, że po ich podaniu następuje istotny wzrost stężenia insuliny, ale po 18 godzinach zostaje ona wyeliminowana z organizmu. Ludzką insulinę trzeba zatem podawać drugi raz, co pogarsza komfort życia pacjentów" - wyjaśnił prof. Grzeszczak.

Cały czas kombinują a my i tak musimy sobie wszystko zapewnić. ALe nie jest tak źle, ostatnio jako, że mieszkam pod gliwicami dostałam info od znajomej, że w knurowie w Aptece za Grosze na ul. Witosa są insluliny i paski po groszu, więc jak ktoś jest z okolic to jechać i realizować zakupy. Troszczyć się samemu o siebie i nie patrzeć na tych co się kłócą, co będą refundować, a co nie.

Dokładnie tak jak pisze Marion - troszczmy się sami o siebie, bo nikt inny się o nas troszczył nie będzie!!! I szczerze? Wiecej takich promocji czy jak to tam nazwać jak daje ta apteka za grosze o której piszesz. Macie tam w knurowie szczęście, bo w innych miastach ceny są czasami kosmiczne.

O spokojnie nie tylko koleżanko, ja u siebie w Płocku też kupuję insuliny i paski i 1 grosiku, ale widzę, że apteka za ta sama "za grosze", w Płocku są dwie, na królewieckiej i gałczyńskiego w centrach handlowych tayger i kaufland.