Schorzenie te polega na chorobliwie lękowej reakcji na stres.
Stały niepokój występujący u dziecka uniemożliwia mu przystosowanie się do warunków wymagań otoczenia oraz staje sie przyczyna zaburzen zachowania.

Główna przyczyną powstawania nerwic są zatem urazy psychiczne; traumatyczne przeżycia wypływające z niekorzystnych sytuacji w środowisku zewnętrznym.
Do tego typu zdarzeń zalicza się:

- sytuacje traumatyczne, w których w skutek silnego jednorazowego urazu dochodzi do zaburzeń zachowania.

Silne działanie urazowe w życiu dziecka mają także sytuacje rodzinne.

- sytuacje subtraumatyczne, które nie wywołują natychmiastowych anomalii czynności, lecz długotrwale kumulują negatywne emocje. Często powodem tych zdarzeń są źle określone wymagania w stosunku do dziecka.
Cecha charakterystyczną nerwicy jest zatem lęk, którego dziecko próbuje uniknąć uruchamiając szereg różnorodnych zachowań- świadomie, bądź nie- mogących go przed nim uchronić.