Mam 14 lat, 164cm wzrostu i ważę 64kg

Około dwa lata temu zaczęłam dostawać bóle pod lewym żebrem co jakiś czas. Byłam u swojej lekarz rodzinnej trzykrotnie. Najpierw przepisała mi zawiesinę na kolkę, potem stwierdziła że to brak magnezu. Przyjmowałam magnez, ale to nic nie pomagało. Pół roku temu zaczęło mi byc często niedobrze i odbijało mi się, a szczególnie wieczorem, kiedy kładłam się spać. Udałam się z mamą prywatnie do lekarza, który początkowo stwierdził ze to coś z woreczkiem żółciowym i przepisał leki. Na początku trochę przeszło, ale potem nudności powróciły, więc zrobiłam gastroskopię, ale nie wykazała nic poza tym że coś mam przesunięte o 1 cm poniżej linii wpustu (napisałabym co, ale oddałam wynik badania lekarce). Po pewnym czasie dostałam tak mocnych bólów pod prawym żebrem, jakich nigdy wcześniej jeszcze nie miałam. Nie było lekarza do którego chodziłam prywatnie, więc natychmiast udałam się do lekarki rodzinnej, która skierowała mnie do szpitala. Tam nie potrafili stwierdzić co mi jest, a nie mogłam zostać w szpitalu bo zbliżały się święta, a nie było ze mną aż tak źle. Po dwóch dniach zrobiłam USG brzucha, w którym wyszło że mam duża ilość gazów w jelitach. Lekarka rodzinna stwierdziła kolkę jelitową, przepisała Espumisan (zapomniałam dodać że miałam wzdęcia i problemy z wypróżnianiem). Piłam herbatkę na jelita, jadłam dużo błonnika. Stolec jest już normalny, bóle ustały już miesiąc. Jednak zostały mi wzdęcia. Cokolwiek zjem dostaję okropne wzdęcia, nie wspominając już co się dzieje kiedy się najem do syta (jest mi okropnie nie dobrze i mam ogromne wzdęcia). Przez całe dnie mam mdłości i mi się odbija, pokarm często zwraca się do przełyku (nie wymiotuję). Nie wiem kompletnie co z tym zrobić, gdzie się udać. Bardzo proszę o pomoc, bo już sobie nie radzę :-( z góry dziękuję.

Proponuję ustalić dietę.

ja tez uważam że dieta przy każdej chorobie jelit oprócz stosowania chemoprewencji jest ważnym czynnikiem