Witam.
Postanowiłam napisać ten post, ponieważ wspólnie z partnerem odchodzimy już od zmysłów. Ale może od początku... Mój partner ma 28 lat, jest osobą palącą, rzadko spożywającą alkohol. Nasz problem zaczął się około 3 miesięcy temu. Z dnia na dzień okazało się, że nie może on osiągnąć jakiejkolwiek erekcji (twierdzi, że "go nie czuje", utracił nawet "łaskotki" po bokach brzucha). Zaczęliśmy się martwić i zastanawiać - co dalej? Zaczęliśmy od wizyty u seksuologa, jednakże lekarz tylko wysłuchał problemu, a jedyne co zaradził to podstawowe badania krwi - cholesterol, testosteron. Wyniki były dobre, a problem dalej nie znikał. Kolejnym krokiem była wizyta u ginekologa, który zasugerował, że może to jakieś nowotworowe oznaki (partner ostro schudł w ostatnim czasie). Zrobiliśmy szczegółowe badania krwi (miażdżyca, cukrzyca, tarczyca) oraz USG jamy brzusznej. Wyniki idealne. Zatem wykluczyliśmy przyczynę fizyczną. Postanowiliśmy spróbować z tabletkami, które sprzedawane są bez recepty. Vitasteron okazał się mało przydatny, ponieważ za pierwszym razem zadziałał w połowie, czyli nie do końca tak, jak powinien. Przy kolejnym razie - wcale. Bardzo się kochamy, zależy nam na sobie. Mój mężczyzna nie ma aż tak stresującej pracy, aby miała ona aż taki wpływ na niego. Staram się go wspierać, jak tylko mogę, ale czasem sama nie daję rady. Ten problem oddala Nas od siebie, a my nawet nie znamy przyczyny. On twierdzi, że ma ochotę na sex, bardzo by chciał, ale organizm odmawia mu posłuszeństwa i bardzo się tym martwi. Brakuje Nam już pomysłów, co robić. Obiecaliśmy sobie, że będziemy próbować, ale niestety przy kompletnym braku erekcji... Jakiekolwiek próby są bezsensowne. Sama już nie wiem, jak powinnam się wobec niego zachowywać. Jak szukać przyczyny? Ostatnią sprawą, jaka przychodzi mi do głowy to... PIES. Mój mężczyzna jest astmatykiem (łagodna postać choroby). Dokładnie 3 miesiące temu przygarnęłam psa ze schroniska. Czy brak erekcji może być wynikiem alergii na psa? Mieliśmy koty i nic mu nie było.

Ponieważ skończyły mi się już pomysły, co dalej robić i ewentualne przyczyny takiej sytuacji - proszę o pomoc. Może ktoś z Was będzie miał jakąś poradę, która pomoże nam wybrnąć z tej trudnej sytuacji.

Pozdrawiam, Pani K.

Gdyby problem był aż tak żałośnie prosty to nie pisałabym na forum. Pytałam o to - odpowiedź była przecząca, a nie widzę podstaw do oszukiwania nawzajem siebie. Gdybym go nie podniecała - przyznałby się i problem można by było rozwikłać w inny sposób. Liczyłam na rozsądniejsze porady. Poza tym nagle po 4 latach przestać kogoś podniecać? W moim związku przyczyna tkwi nieco głębiej.

Owszem być może różnie po takim czasie, jednakże akurat tę możliwość wyeliminowaliśmy. Bardziej oczekiwałam porad od osób, które zetknęły się już z takim problemem i jakoś z niego wybrnęły. Bo gdybać to sobie możemy wszyscy, ale bardziej zależy mi na poradzie kogoś, kto ma jakieś doświadczenia w tej kwestii. Jak wspomniałam, przyczyna tkwi gdzieś głębiej - tak Nam się zdaje. Pozdrawiam.