Jestem kobietą po 30stce od prawie czterech lat staram się walczyć z nawracającymi napadami paniki. Od pierwszego ataku wszystko w moim życiu zieniło się ,jestem teraz osobą ,która czuje strach niemal zawsze i wszędzie.Napoczątku nie wiedziałam o istnieniu tego strasznego "schorzenia" dopiero po wizycie u psychiatry dowiedziałam się ,że coś takiego jak lęk paniczny istnieje i ,że nie jestem sama na świecie z tą okropną chorobą.Chciałabym porozmawiać z kimś kto cierpi na napady lęku panicznego aby wsparł mnie i może powiedział mi jak sobie z tym radzi .

Witam

A może nam Pani tutaj opisać jak wygląda taki napad lęku i jak często się pojawia?
Przyjmuje Pani jakieś leki, na stale czy tylko w razie napadu? Pomagają ?

Czy czuje Pani lęk stale czy jest okres czasu , w którym wszystko jest w porządku?

Pozdrwm

WITAM, ja mam podobnie, mam czasami takie napady płaczu, boję się bólu i chorób, nieszczescia i ogólnie zła. Kiedy placzę to myslę ze długo nie przestanę, ale zauważyłam ze taki płacz może trwac kolo minuty DOSŁOWNIE! a potem wracam do normalnośći, do dnia codziennego i jakby sama z siebie nie widze problemu, a chyba jednak kest cos na rzeczy...

witam
ja nie jestem chora na nerwice ale za to mam w rodzinie bardzo bliską mi osobe, której ta choroba niestety dotknęła
chciałam powiedziedziec ze nie ma nic gorszego niz brak zrozumienia dla teakiej choroby, i szacunku do osoby która ja spotkała, my na poczatku myslelismy wszyscy ze nasza mama jest zwyczajnie bardzo nerwowa i wnerwialismy się na nia bardzo nawet oskarzalismy ze jest wredna itd co ją musiało baardzo bolec w sercu, z tym ze nie zdawalismy sobie z tego sprawy, dopiero po wielu miesiacach walki posłalismy ja do lekarza, i do dzis wszyscy staramy sie uczestniczyc w leczeniu mamusi, ja np jesli moge staram sie uczestniczyc w jej mitingach u psychologa, i bardzo mi i jej to pomaga wiem to.

witam was wszystkich, chciałam powiedziec ze bardzo dobrze sie dzieje ze sa takie internetowe fora dla tzw potrzebujacych sie wygadac anonimowo, nieby janie jestem zwolennikiem zeby walic w klawiature, bo zawsze uwazam ze najlepiej jest rozmawiac, bo tytlko rozmowa daje poczucie ze ktos nas słucha jest zainteresowany i chetny do pomocy, lub nie, ale wtedy szukamy innej przyjaznej dusztczki.
Pisząc anonimowo jednak zawsze jest ryzyko ze ktos zrobi z tego uzytek ale zdaje sobie sprawe z tego ze dla wiekszosci osob takie wygadanie sie wirtualnie jest jedynym sposobem uzewnetrznienia a nie wszyscy musza byc tacy sami, kazdy ma przeciez inne potrzeby , akceptujmy to

hej witam was wszystkie, lubie dziewczyny z wami pisac bo zawsze fajnie wątki rozkręcacie, okazuje się ze takie zaburzenia z psychiką dotyczą jak nie nas same to kogos z naszych bliskich z otoczenia byc moze nawet najblizszych, mysle ze takie wygadanie wirtualne jest jednak najlepszym i jednym z pierszych wyjsciem dla potrzebujacych sie wygadac, ja tez bym chetnie skorzystała, powiem jeszcze ze chciaslabym nawet kiedys trafic na cos co pisze bliska mi osoba , poniewaz tak bardzo nie moge do niej trafic słowami, prosiłam zeby mi to nawet napisała ale nic z tego nie ma szans, gdybym choc przeczytała pare zdan na pewno wiedzialabym jak pomóc jak rozmawiac ;(