Mam 27 i moje zawroty zaczęły się około 10 lat temu.Przez kilka miesięcy zdarzały się nawet codziennie i trwały przez kila godzin w ciągu których nie mogłam wstawać z łóżka,bo przy nagłej zmianie pozycji głowy po prostu się wywracałam.Jednak poza zawrotami innych dolegliwości nie miałam.Poszłam z tym do lekarza,który skierował mnie na różne badania (KREW,EKG,EEG,LARYNGOLOG-BŁĘDNIK,OKULISTA-DNO OKA,NEUROLOG,RTG ODCINKA SZYJNEGO) jednak okazało się,że wszystko jest ok.Po tych kilku miesiącach kilkugodzinne zawroty przeszły a pojawiały się kilkusekundowe,poprzedzone szumem w głowie(uczucie jakby głowa miała mi zaraz eksplodować-przy czym nie było żadnego bólu głowy).Pojawiały się one przez długi czas i co kilka miesięcy.Dwa lata temu znów miałam ataki kilkugodzinne,więc postanowiłam ponownie odwiedzić lekarza,który ponownie zrobił mi te same badania i ponownie nic nie wykazało.Ponadto skierowano mnie na tomografię komputerową głowy,której wynik wyszedł ok.Zawroty samoczynnie przeszły.Na jakiś czas.Dziś rano znów miałam kilkusekundowy atak i już naprawdę nie wiem do kogo mam się z tym udać i co mi dolega,bo wydaje mi się,że to nie jest normalne.

Najczęstszymi przyczynami zawrotów głowy są:
- choroba lokomocyjna, której przyczyną jest nadmierne pobudzenie przedsionka czyli błędnika spowodowane ruchem pojazdu.
- przebyte zapalenia ucha środkowego
- zapalenie błędnika
- przebyte operacje uszne zarówno radykalne, jak i plastyczne, podczas których może dojść do uszkodzenia błędnika.
- choroba Meniere`a - powiększenie błędnika błoniastego wskutek gromadzenia się śródchłonki.
- zapalenie nerwu przedsionkowego
- guz nerwu słuchowego
- choroby ośrodkowego układu nerwowego
- choroby układu krążenia: nadciśnienie tętnicze, zaburzenia ortostatyczne (spadki ciśnienia krwi przy wstawaniu), zaburzenia akcji serca, zmiany w tętnicach podobojczykowych lub szyjnych.
- zaburzenia metaboliczne: miażdżyca, hiperlipidemia, cukrzyca, zaburzenia czynności tarczycy.
- choroby układu kostno-mięśniowego: choroby mięśni szkieletowych, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego, stany po urazach kręgosłupa szyjnego.
- choroby oka: jaskra, zwyrodnienie siatkówki, choroby mięśni gałki ocznej.
- w części przypadków zawroty głowy mają tło psychogenne czyli czynnościowe. Sa one spowodowane stresem i lękiem związanym np. z osamotnieniem, potrzebą wsparcia czy depresją.

Według definicji zawroty głowy są objawem polegającym na subiektywnym uczuciu ruchu, zazwyczaj obrotowego, a czasem liniowego, którym towarzyszą zaburzenia równowagi, poruszania się i orientacji w otoczeniu.
W praktyce jednak każdy chory z zawrotami głowy odczuwa je i opisuje inaczej, co powoduje, że zawroty głowy jako objaw są bardzo wieloznaczne i zróżnicowane. Niektórzy określają je jako: uczucie wirowania otoczenia, chwiania, zataczania, kołysania, zapadania czy osłabienia. Dla innych zawrotami głowy są np.: mroczki przed oczami, falowanie podłogi, lęk przestrzeni, dezorientacja albo zasłabnięcie. Często przy zawrotach głowy występują również objawy spowodowane pobudzeniem wegetatywnego układu nerwowego np. bladość skóry, poty, nudności, wymioty, szumy uszne i bóle głowy. Może również wystąpić oczopląs czyli mimowolne szybkie ruchy gałek ocznych, świadczący o uszkodzeniu układu równowagi. W zależności od miejsca uszkodzenia, oczopląs może przybierać zróżnicowaną formę, ale zawsze jest objawem obiektywnym, ponieważ pacjent nie jest w stanie jego symulować. Dlatego też ma on bardzo istotne znaczenie w rozpoznawaniu przyczyny zawrotów głowy.

Z uwagi na sposób odczuwania zawrotów głowy przez chorego, zawroty mogą przybierać charakter:
- wirowania otoczenia i wówczas chory czuje, że porusza się jego otoczenie. Zawroty te nazywane są układowymi lub obiektywnymi i towarzyszą zaburzeniom czynności przedsionka czyli narządu równowagi lub
- chwiania się i wówczas choremu wydaje się, że to on się porusza. Nazywane są zawrotami nieukładowymi lub subiektywnymi i towarzyszą zaburzeniom mózgowym.